Een kaftan heeft bijna niets om naar te kijken door de manier waarop hij is gesneden. Het hangt vanaf de schouders, de zijnaden lopen recht of bijna recht, en er is geen buste-pijl, taillenaad of vaste mouwkop om het oog te dragen. Decoratie doet het werk dat vormgeving doet in een getailleerd kledingstuk. Dat is de praktische reden kaftans hebben een breder scala aan verfraaiingen dan de andere dingen die we maken — het is de enige categorie met kwastjes, borduursels en pom-pomranden zijn allemaal omhoog gericht.
Elke optie verandert het kledingstuk op een andere manier, en elk ervan verplicht u tot iets op het wasetiket. Dit is wat de gewone mensen eigenlijk doen.
Kwastjes
Kwastjes zijn de meest voorkomende versiering op de kaftans die we maken. Ze zitten meestal aan de uiteinden van een stropdas of trekkoord, op de punt van een spleet aan de voorkant, of verdeeld langs een zoom of zijsplit.
Wat een kwastje met het kledingstuk doet, is lokaal: gewicht en beweging op één plek. Een kwastje aan de onderkant van een split aan de voorkant trekt de opening recht en voorkomt dat deze omhoog kruipt; kwastjes langs de zoom zorgen voor een beetje swing. Nergens anders verandert het kledingstuk.
De duurzaamheidsvraag gaat vrijwel geheel over het anker. Op één punt is een kwastje bevestigd, dus alle spanning van het dragen, het hanteren en wassen van concentraat in één klein stuk doek. Op een stropdas, elke keer dat het kledingstuk aan- en uitgaat, wordt aan het kwastje getrokken. Of het anker in een naad is gestikt, een gebonden rand of een dubbele zoom — ergens met twee of meer lagen om de steek te nemen — of in enkellaags doek maakt een groot verschil voor hoe lang het overleeft. Dat hoort bij de specificatie, niet opengelaten.
In de was, kwastjes raken in de war. De rok van een kwast wikkelt zich om zichzelf en om al het andere dat in de trommel zit, en een wasdroger kroest en schuurt de garenuiteinden. Een kwastje een grap draagt realistisch gezien een handwas- of was-in-een-netje-zak-instructie, en geen droogtrommel.
Nog twee dingen die moeten worden geregeld vóór de bulk. Het kwastjesgaren is meestal een andere vezel dan het lichaamsdoek en altijd een andere kleurstof, dus het kan in een ander tempo krimpen en het kan bloeden. Beide worden gevonden door de bekleding samen met de lichaamsstof te wassen — niet door ze apart te wassen.
Borduurwerk
Borduren voegt draadmassa toe aan een bepaald gebied en perforeert daarbij de grond. Beide zijn belangrijk op een kaftan, omdat de grond meestal licht is — sluier, gazon, georgette, rayon — en lichte stof is wat de spanning laat zien.
Wat het met het doek doet
Een dicht gevuld motief is stijver en zwaarder dan de stof eromheen. Op een juk is dat vaak precies wat je wilt: het houdt de schouderlijn vast en zorgt ervoor dat een zeer soepele doek bij de nek niet inzakt. Dezelfde dichtheid bij een zoom of mouwopening wordt gelezen als gewicht dat sleept. Open, lineair werk — contouren, lopende steek, spaarzame motieven — voegt patroon toe met zeer weinig verandering in de hand.
De steekspanning trekt de grond naar binnen, de stof moet dus plat worden gehouden terwijl deze wordt gestikt. Dat is de taak van de back-up, en de keuze van de achterkant wordt beperkt door de stof. Een uitgesneden achterkant blijft permanent in het kledingstuk zitten en blijft de steken ondersteunen tijdens elke wasbeurt; op een pure of bleke ondergrond is het door het gezicht zichtbaar en kan het niet worden gebruikt. Afscheurbare en oplossende ruggen laten niets achter als het stiksel klaar is. Op een pure kaftangrond is er dus een echt plafond qua steekdichtheid, en als je er voorbij duwt, krijg je een gebobbeld paneel.
De tweede oorzaak van rimpelen komt later naar voren. Polyester borduurgaren krimpt niet; een katoen- of viscosegrond doet dat wel. Borduur stof die niet is gekrompen, en de grond trekt samen rond de draad die dat niet doet, zodat het paneel na de eerste wasbeurt kreukt, ook al lag het monster plat. De oplossing is het vooraf krimpen van de stof voordat deze wordt geborduurd, en het is een beslissing in de stoffase — het kan niet worden gecorrigeerd bij het voltooien. Een effen genaaide naad kan plooien na het wassen om dezelfde reden, met naaigaren als borduurgaren.
Draad
Drie soorten draad zijn geschikt voor het meeste kaftanborduurwerk, en ze zijn niet uitwisselbaar:
- Polyester — de meest wasbestendige van de drie. Hoogste trek- en slijtvastheid, houdt de kleur goed vast. De verstandige standaard voor alles dat vaak wordt witgewassen.
- viscose (rayon) — gekozen vanwege zijn glans, en niets anders lijkt er zo op. Het heeft ook de laagste natte sterkte en de slechtste slijtvastheid van de drie, verliest een groot deel van zijn kracht als het nat is, en dat is precies wanneer het wordt geagiteerd. Het is geschikt voor decoratief werk op kledingstukken die zacht en niet vaak worden gewassen. Het is een slechte keuze voor een kledingstuk dat een klant elke week in de machine moet wassen.
- Katoen — mat in plaats van glanzend, en het zit met de grond in plaats van er bovenop. Sterker nat dan viscose, maar het kan krimpen, en de kleurvastheid varieert met de tint, dus een donkere draad op een bleke ondergrond heeft een bloedtest nodig.
De achterkant van het borduurwerk maakt ook deel uit van het kledingstuk. Op een ongevoerde, doorschijnende kaftan is de achterkant van het stiksel zichtbaar en raakt het de huid, en lange drijvers op de rug vangen ringen en spijkers. Een bekleding of een lichte bekleding achter het paneel lost beide op, ten koste van een extra laag die verandert hoe dat deel van het kledingstuk hangt.
Pom-pom-versiering
Pom-pom-versiering wordt geleverd als een doorlopende tape: de pompons zijn bevestigd langs een smal geweven kopstuk, en de kop is wat erin wordt genaaid. Bij een kaftan gaat deze meestal in een zoom, een mouwopening, een neksplit of een zijsplit, gevangen in de naad of onder een band, zodat de tape verborgen is en alleen de pompons zichtbaar zijn.
Uit die constructie volgen twee dingen.
Eerst, de bekleding is slechts zo veilig als de naad waarin deze vastzit, en de pompons zitten buiten die naad waar ze alle slijtage opvangen. Ze schuren tegen stoelen, tasriemen en de drager, en ze pakken dingen op. Dat is geen fout; het is wat een pompon is.
Seconde, de headertape is een tweede stof met zijn eigen krimpsnelheid, in een rechte lijn langs een rand genaaid. Als het minder krimpt dan de stof waaraan het is bevestigd, de tape eindigt langer dan de rand en de zoom rimpelt. Als het nog meer krimpt, het trekt de zoom naar binnen en de randcups. Hoe dan ook, je krijgt na de eerste wasbeurt een golvende zoom op een kledingstuk dat plat blijft liggen. Het is het beste om de bekleding en de lichaamsstof samen te wassen vóór het bulken.
Vezels bepalen hoe de pompons er na een paar wasbeurten uitzien. Wol vilten — agitatie, Warmte en vocht zorgen ervoor dat de vezels samenkomen, en de pompon wordt hard en krimpt. Katoen vilt niet, maar verliest zijn stevigheid en wordt slap. Acryl behoudt zijn vorm het beste, daarom is het gebruikelijk, ten koste van een licht synthetische glans. Zoals met kwastjes, de bies wordt apart van het kledingstuk geverfd, dus een sterke kleur tegen een bleke ondergrond is een bloedtest voordat het iets anders is.
Eén nuttig neveneffect: een bijgesneden zoom is een verzwaarde zoom, en een verzwaarde zoom hangt rechter en gedraagt zich beter in de wind. Op een zeer soepele kaftan is dat een echte verbetering in de manier waarop het kledingstuk zit, niet alleen decoratie.
Afdrukken
Digitale afdruk
Digitaal printen is hier de enige optie die het doek versiert zonder er iets aan toe te voegen. Met reactieve inkten op katoen, de kleur wordt door stomen in de vezel gefixeerd en de niet-gefixeerde kleurstof wordt uitgewassen, zodat de bedrukte stof in wezen hetzelfde weegt en hanteert als voorheen. Voor een kledingstuk waarvan de hele aantrekkingskracht is dat het beweegt, dat is het punt dat de moeite waard is: patroon zonder nadelige gevolgen voor de drapering.
Het inktsysteem is iets dat moet worden gespecificeerd, omdat het de snelheid bepaalt:
- Reactief, op katoen en andere cellulosematerialen — de kleurstof hecht zich chemisch aan de vezel. Goede was- en wrijfvastheid, geen wisselgeld in handen. Na het afdrukken moet het worden gestoomd en afgewassen, Daarom gebeurt dit in de afdrukfase en kan het later niet worden toegevoegd.
- Verspreiding en sublimatie, op polyester — de kleurstof komt onder hitte de vezel binnen. Zeer goede wasechtheid op polyester, en het werkt alleen op polyester en een paar andere synthetische stoffen, niet op katoen.
- Pigment — de kleur zit op het oppervlak, vastgehouden door een bindmiddel, en wordt uitgehard in plaats van gestoomd en afgewassen. Eenvoudiger en goedkoper, maar het verstijft het oppervlak enigszins en de was- en wrijfechtheid is lager. Het afgeven van kleur op een bleke tasriem is een pigmentprobleem.
Omdat er geen schermen zijn, er zijn geen kosten per kleur en geen herhalingsgrootte om rond te ontwerpen. Dat opent twee dingen die zeefdruk niet gemakkelijk kan doen: fotografisch en gegradueerd kunstwerk, en technische plaatsing — een rand die precies op de zoom zit, een motief gecentreerd op het voorpaneel, gespiegelde mouwen.
Speciaal gemaakte afdrukken brengen kosten met zich mee die gemakkelijk te missen zijn. Het artwork moet op de patroondelen worden afgestemd, en opnieuw gelegd voor elke maat. De stukken kunnen dan alleen worden gesneden waar de print ze plaatst, zodat ze niet vrij in de markering kunnen worden gedraaid of genest, waardoor het gebruik van de stof afneemt. Het doek wordt voor die bestelling bedrukt en niet uit de voorraad gehaald. Dat is allemaal geen reden om technische prints te vermijden; het is een reden om vroeg te beslissen, omdat het geen verandering meer is die u kunt aanbrengen nadat de stof is bedrukt.
Eén ding om te controleren op een lichtgewicht kaftan: inkjet brengt kleur op de voorkant van het doek, dus het omgekeerde leest bleker dan het gezicht, meer nog op zwaardere stof. Op een los kledingstuk, waar een mouw naar achteren draait of een zoom omhoog gaat, de binnenkant wordt gezien.
Blokafdrukken
Handblokdrukken is een ander voorstel. Het ontwerp is uitgehouwen in houten blokken, één blok per kleur, en met de hand over de lengte van de stof gestempeld, met het oog geregistreerd tegen pitchmarks.
De methode levert datgene op wat mensen ervan willen: geen twee herhalingen zijn identiek, randen zijn zacht, en de kleurdichtheid varieert enigszins afhankelijk van hoeveel pasta het blok heeft opgepikt en hoe hard het is geraakt. Dat betekent ook dat de variatie inherent is en geen defect is. Dit moet bij goedkeuring worden overeengekomen — met een strike-off die de bereik van variatie in plaats van één perfecte indruk — anders komt het terug als een kwaliteitsklacht bij de levering waarin het is ontworpen.
Twee praktische grenzen. Fijne gradatie is niet beschikbaar; blokdruk geeft vlakke kleurvlakken, en elke extra kleur is een ander blok en een nieuwe pas. En de snelheid hangt af van welk kleursysteem de printer gebruikt, die varieert, het moet dus worden getest op de daadwerkelijke bedrukte stof in plaats van uit te gaan van de techniek.
De regel die deze allemaal met elkaar verbindt
Alles wat je aan een kledingstuk toevoegt, is een tweede materiaal met zijn eigen krimpsnelheid en zijn eigen kleurstof. Borduurgaren, een headertape, een kwastjeskoord, een printmap — elk is een onderdeel waarop de lichaamsstof niet is getest.
Wat leidt tot het deel dat meestal te laat wordt afgehandeld: het waslabel wordt bepaald door de minst tolerante component in het kledingstuk, niet door de lichaamsstof. Een kaftan van katoenen voile die graag een warme machinewas kan verdragen, wordt een kledingstuk dat met de hand gewassen kan worden zodra er borduursel van viscosedraad op zit, een wollen pomponversiering of een set kwastjes. Als de briefing een stuk is dat wekelijks moet worden witgewassen, laat dat de keuze voor de verfraaiing bepalen, in plaats van deze achteraf te ontdekken.
Kiezen tussen hen
| Techniek | Effect op het kledingstuk | Belangrijkste duurzaamheids- of onderhoudsbeperking |
|---|---|---|
| Kwastjes | Gewicht en beweging op een punt; trekt een split of zoom recht | Alle belasting concentreert zich op één anker; klitten in de was, geen droogtrommel |
| Borduurwerk | Textuur en lokale stijfheid; kan een schouderlijn vasthouden of een zoom slepen | Draadvezelsets wasduurzaamheid; rimpelen door steekspanning of een niet-gekrompen ondergrond |
| Pom-pom-versiering | Versierde rand, en een verzwaarde zoom die rechter hangt | Headertape krimpt tegen het lichaamsdoek; pom-poms nemen alle slijtage op |
| Digitale afdruk | Patroon zonder verandering in gewicht of drapering; technische plaatsing mogelijk | Inktsysteem stelt de kleurvastheid in; Ontworpen lay-outs kosten materiaalgebruik en kunnen niet te laat worden gewijzigd |
| Blokafdrukken | Egale kleur met zichtbare handonregelmatigheid | Variatie moet als bereik worden goedgekeurd; De kleurechtheid is afhankelijk van de gebruikte kleurstof |
Dit zijn degenen die het vaakst voorkomen op kaftans, niet het hele veld. Kralen, pailletten, applicatie, kantinzet en rand, haak, opengewerkt, heb patti, zari, smokwerk en shibori verschijnen ook allemaal op kaftans, en elk roept dezelfde twee vragen op: wat doet het met de hand en het hangen van het doek, en wat doet het met het waslabel.
Wat een specificatie moet vastleggen
Het benoemen van de techniek is geen specificatie. Voor elk van deze, de dingen die de uitkomst bepalen zijn:
- Waar het op het kledingstuk zit, en waarin het verankerd is — een naad, een gebonden rand of een dubbele zoom in plaats van een enkellaags doek.
- De vezel van de draad, trim- of kwastjesgaren, gekozen op basis van het onderhoudslabel dat u wilt afdrukken, niet andersom.
- Of de grondstof wordt gekrompen voordat deze wordt geborduurd of bijgesneden.
- Een wastest van de bekleding samen met de carrosseriestof, voor krimp en voor kleuruitloop. Componenten die afzonderlijk worden gewassen, vertellen je niets over hoe ze zich aan elkaar gedragen.
- Voor afdrukken, het inktsysteem op naam. Voor blokafdrukken, een goedgekeurde doorhaling die de variatievariatie weergeeft die u accepteert.
KK Fashion Exports produceert dameskaftans in Noida, Indië, voor buitenlandse merken en importeurs. Kwastjes, borduurwerk, pom-pomversieringen en bedrukte gronden komen allemaal voor in de kaftans die we produceren.
Een kaftan-assortiment plannen? Zie hoe wij werken als kaftanfabrikanten in India.
