Kaftan แทบจะไม่ต้องคำนึงถึงวิธีการตัดเย็บเลย. มันห้อยลงมาจากไหล่, ตะเข็บด้านข้างยาวเป็นเส้นตรงหรือเกือบเป็นอย่างนั้น, และไม่มีโผหน้าอก, เย็บตะเข็บเอวหรือตั้งหัวแขนไว้คล้องตา. การตกแต่งทำหน้าที่เหมือนกับการตัดเย็บเสื้อผ้าเข้ารูป. นั่นคือเหตุผลเชิงปฏิบัติ คาฟทัน มีการตกแต่งที่หลากหลายมากกว่าสิ่งอื่นๆ ที่เราทำ — เป็นประเภทเดียวที่มีพู่, การเย็บปักถักร้อยและการตัดแต่งปอมปอมทั้งหมดจะเปิดขึ้น.
แต่ละตัวเลือกจะเปลี่ยนเสื้อผ้าในลักษณะที่แตกต่างกัน, และแต่ละคนฝากคุณไว้กับบางสิ่งบนฉลากการดูแล. นี่คือสิ่งที่คนทั่วไปทำกันจริงๆ.
พู่

พู่เป็นเครื่องประดับที่พบได้บ่อยที่สุดบนชุดคาฟตันที่เราทำ. มักจะนั่งที่ปลายเนคไทหรือเชือกผูก, ณ จุดกรีดด้านหน้า, หรือเว้นระยะตามแนวชายผ้าหรือ ผ่าข้าง.
สิ่งที่พู่ทำกับเสื้อผ้าคือของท้องถิ่น: น้ำหนักและการเคลื่อนไหวในจุดเดียว. พู่ที่ด้านล่างของช่องด้านหน้าช่วยดึงช่องเปิดให้ตรงและหยุดไม่ให้เปิดขึ้น; พู่ที่ชายเสื้อช่วยเพิ่มการแกว่งเล็กน้อย. ไม่มีที่อื่นในการเปลี่ยนแปลงเสื้อผ้า.
คำถามเรื่องความทนทานเกือบทั้งหมดเกี่ยวกับพุก. มีพู่ติดอยู่ที่จุดเดียว, ทำให้รู้สึกตึงจากการสวมใส่, จัดการและซักอย่างเข้มข้นบนผ้าผืนเล็กๆ ผืนเดียว. บนเน็คไท, พู่จะถูกดึงทุกครั้งที่สวมใส่และหลุดออกมา. ไม่ว่าจะเย็บสมอเข้ากับตะเข็บหรือไม่, ขอบที่ถูกผูกไว้หรือชายเสื้อสองเท่า — ที่ไหนสักแห่งที่มีสองชั้นขึ้นไปเพื่อใช้เย็บร้อย — หรือเป็นผ้าชั้นเดียวก็สร้างความแตกต่างอย่างมากว่ามันจะมีชีวิตอยู่ได้นานแค่ไหน. ที่อยู่ในข้อกำหนด, ไม่ได้เปิดทิ้งไว้.
ในการซัก, พู่พันกัน. กระโปรงทรงพู่ ผ้าคลุม รอบๆ ตัวมันเองและรอบๆ สิ่งอื่นๆ ที่อยู่ในถังซัก, และเครื่องอบผ้าจะชี้ฟูและขัดปลายเส้นด้าย. ก คาฟตานมีพู่ ในทางปฏิบัติมักมีคำแนะนำให้ซักมือหรือซักในถุงตาข่าย, และไม่มีเครื่องอบผ้า.
อีกสองสิ่งที่ต้องชำระก่อนเป็นกลุ่ม. เส้นด้ายพู่มักจะเป็นเส้นใยที่แตกต่างจากผ้าร่างกายและมีสีย้อมที่แตกต่างกันเสมอ, จึงสามารถหดตัวในอัตราที่แตกต่างกันและทำให้เลือดออกได้. ทั้งสองพบได้โดยการซักขอบร่วมกับผ้าตัว — ไม่ใช่โดยการซักแยกกัน.
งานปัก

การปักจะเพิ่มมวลด้ายในพื้นที่ที่กำหนดและเจาะพื้นขณะทำการปัก. ทั้งสองเรื่องกับ kaftan, เพราะพื้นดินมักจะสว่าง — ผ้าวอยล์, ผ้าลอน, จอร์เจ็ต, เรยอน — และผ้าเนื้อบางเบาคือสิ่งที่แสดงถึงความตึงเครียด.
มันทำอะไรกับผ้า
ลายที่อัดแน่นมีความแข็งและหนักกว่าผ้าที่อยู่รอบๆ. บนแอก ซึ่งมักเป็นสิ่งที่คุณต้องการพอดี: มันยึดแนวไหล่และป้องกันไม่ให้ผ้ายุบตัวที่คอ. ความหนาแน่นเท่ากันที่ชายเสื้อหรือช่องแขนเสื้อจะถือว่ามีน้ำหนักที่ลาก. เปิด, งานเชิงเส้น — โครงร่าง, ตะเข็บวิ่ง, รูปแบบกระจัดกระจาย — เพิ่มรูปแบบโดยมีการเปลี่ยนแปลงเล็กน้อยในมือ.
ความตึงของตะเข็บจะดึงพื้นเข้ามา, จึงต้องจับผ้าให้เรียบขณะเย็บ. นั่นคืองานของผู้สนับสนุน, และตัวเลือกสำรองจะถูกจำกัดด้วยผ้า. แผ่นรองหลังแบบตัดออกจะคงอยู่ในเสื้อผ้าอย่างถาวร และช่วยพยุงตะเข็บตลอดการซักทุกครั้ง; บนพื้นเรียบหรือสีซีดจะมองเห็นผ่านใบหน้าและไม่สามารถนำมาใช้ได้. แผ่นรองที่ฉีกขาดและละลายไม่ทิ้งอะไรไว้ข้างหลังเมื่อเย็บเสร็จแล้ว. ดังนั้นบนพื้น Kaftan ที่แท้จริงจึงมีเพดานความหนาแน่นของฝีเข็มที่แท้จริง, และการก้าวผ่านไปจะทำให้คุณมีรอยย่น.
สาเหตุที่สองของการย่นจะปรากฏขึ้นในภายหลัง. ด้ายปักโพลีเอสเตอร์ไม่หดตัว; พื้นฝ้ายหรือวิสโคสทำ. ผ้าปักที่ไม่หดตัว, และพื้นหดตัวรอบด้ายที่ไม่, ดังนั้นแผงจึงยับหลังจากการซักครั้งแรกแม้ว่าตัวอย่างจะวางราบเรียบก็ตาม. การหดตัวผ้าก่อนปักคือการแก้ปัญหา, และเป็นการตัดสินใจในขั้นตอนโครงสร้าง — ไม่สามารถแก้ไขได้เมื่อเสร็จสิ้น. กระป๋องเย็บแบบธรรมดา รอยย่นหลังจากซักด้วยเหตุผลเดียวกัน, โดยมีด้ายเย็บตั้งไว้สำหรับปักด้าย.
ด้าย
ด้ายสามประเภทครอบคลุมงานปักคาฟตานส่วนใหญ่, และไม่สามารถใช้แทนกันได้:
- โพลีเอสเตอร์ — ทนทานต่อการซักมากที่สุดในสามแบบ. ทนต่อแรงดึงและการเสียดสีสูงสุด, เก็บสีได้ดี. ค่าเริ่มต้นที่สมเหตุสมผลสำหรับทุกสิ่งที่จะถูกซักบ่อยๆ.
- วิสโคส (เรยอน) — เลือกเพื่อความเงางาม, และไม่มีอะไรอื่นที่ดูเหมือนมันอีกแล้ว. นอกจากนี้ยังมีความแข็งแรงเปียกต่ำที่สุดและมีความทนทานต่อการเสียดสีต่ำที่สุดในสามชนิด, สูญเสียความแข็งแกร่งไปมากในขณะที่เปียก, ซึ่งก็คือตอนที่มันกำลังปั่นป่วนนั่นเอง. เหมาะกับงานตกแต่งเสื้อผ้าที่ซักอย่างอ่อนโยนและไม่บ่อยครั้ง. เป็นทางเลือกที่ไม่ดีสำหรับชิ้นส่วนที่ลูกค้าจะซักด้วยเครื่องทุกสัปดาห์.
- ฝ้าย — เนื้อแมตต์มากกว่าแวววาว, และมันนั่งกับพื้นมากกว่าอยู่บนนั้น. เปียกได้ดีกว่าวิสโคส, แต่มันสามารถหดตัวได้, และความคงทนของสีจะแตกต่างกันไปตามเฉดสี, ดังนั้นด้ายสีเข้มบนพื้นสีซีดจึงต้องมีการทดสอบเลือดออก.
ด้านหลังของงานปักก็เป็นส่วนหนึ่งของเสื้อผ้าด้วย. บนผ้า Kaftan ที่ไม่มีซับใน จะเห็นรอยเย็บด้านหลังและสัมผัสกับผิวหนัง, และลอยยาวที่ด้านหลังจับวงแหวนและตะปู. การหันหน้าไปทางหรือซับแสงด้านหลังแผงช่วยแก้ปัญหาทั้งสองอย่าง, โดยต้องเสียเพิ่มอีกชั้นหนึ่งซึ่งจะเปลี่ยนวิธีการแขวนส่วนนั้นของเสื้อผ้า.
ตัดแต่งปอมปอม
การตัดแต่งปอมปอมมาถึงเป็นเทปต่อเนื่อง: ปอมปอมติดอยู่ตามส่วนหัวที่ทอแคบ, และส่วนหัวคือส่วนที่เย็บเข้าไป. สำหรับ Kaftan มักจะเข้าชายเสื้อ, การเปิดแขนเสื้อ, ก ผ่าคอ หรือผ่าข้าง, ติดอยู่ในตะเข็บหรืออยู่ใต้สันเย็บเพื่อซ่อนเทปไว้และแสดงเฉพาะปอมปอมเท่านั้น.
สองสิ่งที่ตามมาจากการก่อสร้างนั้น.
อันดับแรก, ส่วนขอบจะปลอดภัยพอๆ กับตะเข็บที่ติดอยู่เท่านั้น, และปอมปอมจะนั่งอยู่นอกตะเข็บนั้นเพื่อขจัดรอยถลอกทั้งหมด. พวกเขาถูกับเก้าอี้, สายกระเป๋าและผู้สวมใส่, และพวกเขาก็จับสิ่งของได้. นั่นไม่ใช่ความผิด; มันคือปอมปอมนั่นเอง.
ที่สอง, เทปส่วนหัวเป็นผ้าชนิดที่สองที่มีอัตราการหดตัวของตัวเอง, เย็บเป็นเส้นตรงตามขอบ. หากหดตัวน้อยกว่าผ้าที่ติดไว้, เทปจะยาวกว่าขอบและมีชายเสื้อเป็นคลื่น. ถ้ามันหดตัวมากกว่านี้, มันดึงชายเสื้อเข้าและคัพขอบ. ไม่ว่าจะด้วยวิธีใด คุณจะได้ชายเสื้อที่เป็นลอนหลังจากการซักครั้งแรกบนเสื้อผ้าที่ปล่อยทิ้งไว้. การซักขอบและผ้าบริเวณลำตัวเข้าด้วยกันก่อนเทกองคือสิ่งที่จับใจความได้.
ไฟเบอร์จะตัดสินว่าปอมปอมจะมีลักษณะอย่างไรหลังจากล้างไม่กี่ครั้ง. ผ้าขนสัตว์ — ความปั่นป่วน, ความร้อนและความชื้นจะพาเส้นใยเข้าด้วยกัน, และปอมปอมก็แข็งและหดตัว. คอตตอนไม่รู้สึกแต่สูญเสียความสูงและเดินกะเผลก. อะคริลิกคงรูปร่างได้ดีที่สุด, ด้วยเหตุนี้จึงเป็นเรื่องธรรมดา, ด้วยความแวววาวสังเคราะห์เล็กน้อย. เช่นเดียวกับพู่, ส่วนขอบย้อมแยกจากเสื้อผ้า, ดังนั้นสีที่เข้มเมื่อตัดกับพื้นสีซีดจึงเป็นการทดสอบการตกก่อนที่จะมีสิ่งอื่นใด.
ผลข้างเคียงที่เป็นประโยชน์อย่างหนึ่ง: ชายเสื้อที่ถูกเล็มคือชายเสื้อถ่วงน้ำหนัก, และชายเสื้อที่ถ่วงน้ำหนักจะห้อยตรงกว่าและทำงานได้ดีกว่าในลม. บนผ้าคาฟตานที่ลื่นไหลมากซึ่งเป็นการปรับปรุงการนั่งของเสื้อผ้าอย่างแท้จริง, ไม่ใช่แค่การตกแต่งเท่านั้น.
การพิมพ์
พิมพ์ดิจิตอล
การพิมพ์แบบดิจิตอลเป็นทางเลือกเดียวในการตกแต่งผ้าโดยไม่ต้องเติมอะไรเข้าไป. ด้วยหมึกปฏิกิริยาบนผ้าฝ้าย, สีจะถูกตรึงเข้ากับเส้นใยโดยการนึ่งและสีย้อมที่ไม่ยึดติดจะถูกชะล้างออกไป, ผ้าพิมพ์ลายจึงจับและมีน้ำหนักเท่าเดิม. สำหรับเสื้อผ้าที่มีเสน่ห์ดึงดูดใจทั้งการเคลื่อนไหว, นั่นคือจุดที่คุ้มค่า: ลวดลายที่ไม่มีโทษในผ้าม่าน.
ระบบหมึกเป็นสิ่งที่ต้องระบุ, เพราะมันกำหนดความคงทนของสี:
- ปฏิกิริยา, บนฝ้ายและเซลลูโลสอื่นๆ — สีย้อมจะเกาะติดทางเคมีกับเส้นใย. ความคงทนต่อการซักและถูที่ดี, ไม่มีการเปลี่ยนแปลงของผิวสัมผัส. จำเป็นต้องนึ่งและล้างออกหลังจากพิมพ์, ด้วยเหตุนี้จึงเกิดขึ้นในขั้นตอนการพิมพ์และไม่สามารถเพิ่มในภายหลังได้.
- กระจายตัวและการระเหิด, บนโพลีเอสเตอร์ — สีย้อมจะเข้าสู่เส้นใยภายใต้ความร้อน. ความคงทนต่อการซักที่ดีมากบนโพลีเอสเตอร์, และใช้ได้เฉพาะกับโพลีเอสเตอร์และผ้าสังเคราะห์อื่นๆ บางชนิดเท่านั้น, ไม่ใช่บนผ้าฝ้าย.
- เม็ดสี — สีอยู่บนพื้นผิว, ถือโดยเครื่องผูก, และจะหายขาดแทนที่จะนึ่งและล้างออก. ง่ายกว่าและถูกกว่า, แต่จะทำให้พื้นผิวแข็งขึ้นเล็กน้อย และความคงทนในการซักและถูก็ต่ำกว่า. สีที่เสียไปบนสายรัดกระเป๋าสีซีดคือปัญหาเม็ดสี.
เพราะไม่มีบล็อกสกรีน, ไม่มีค่าใช้จ่ายต่อสี และไม่มีขนาดซ้ำในการออกแบบ. นั่นทำให้มี 2 สิ่งที่การพิมพ์สกรีนไม่สามารถทำได้ง่ายๆ: การถ่ายภาพและการไล่ระดับงานศิลปะ, และตำแหน่งทางวิศวกรรม — ขอบที่อยู่ตรงชายเสื้อพอดี, ลวดลายที่อยู่ตรงกลางแผงด้านหน้า, แขนเสื้อมิเรอร์.
งานพิมพ์เชิงวิศวกรรมมีค่าใช้จ่ายที่พลาดได้ง่าย. ที่ งานศิลป์ต้องถูกจัดวาง ถึงชิ้นส่วนแพทเทิร์น, และปูใหม่ทุกขนาด. จากนั้นสามารถตัดชิ้นส่วนได้เฉพาะบริเวณที่พิมพ์ไว้เท่านั้น, ดังนั้นจึงไม่สามารถหมุนหรือซ้อนกันอย่างอิสระในเครื่องหมายและการใช้ประโยชน์ของผ้าลดลง. ผ้าจะพิมพ์ตามคำสั่งซื้อนั้นแทนที่จะดึงออกจากสต็อก. สิ่งเหล่านี้ไม่ใช่เหตุผลที่ควรหลีกเลี่ยงงานพิมพ์เชิงวิศวกรรม; มันเป็นเหตุผลที่ต้องตัดสินใจตั้งแต่เนิ่นๆ, เพราะไม่ใช่การเปลี่ยนแปลงที่คุณสามารถทำได้เมื่อพิมพ์ผ้าแล้ว.
สิ่งหนึ่งที่ควรตรวจสอบกับคาฟตานน้ำหนักเบา: อิงค์เจ็ทพ่นสีบนหน้าผ้า, ดังนั้นด้านหลังจึงดูซีดกว่าใบหน้า, ยิ่งกว่านั้นบนผ้าที่มีน้ำหนักมากกว่า. บนเสื้อผ้าหลวมๆ, โดยที่แขนเสื้อหันกลับหรือชายเสื้อยกขึ้น, มองเห็นข้างในได้.
งานพิมพ์บล็อกไม้
การพิมพ์บล็อกด้วยมือ เป็นเรื่องที่ต่างกันออกไป. การออกแบบถูกแกะสลักเป็นบล็อกไม้, หนึ่งบล็อกต่อสี, และประทับตราตามความยาวของผ้าด้วยมือ, ลงทะเบียนด้วยตากับเครื่องหมายสนาม.
วิธีการนี้จะสร้างสิ่งที่ผู้คนต้องการจากมัน: ไม่มีการทำซ้ำสองครั้งที่เหมือนกัน, ขอบมีความนุ่ม, และความหนาแน่นของสีจะแตกต่างกันเล็กน้อยตามจำนวนส่วนผสมที่บล็อกหยิบขึ้นมาและแรงที่บล็อก. นั่นก็หมายความว่าความแปรผันนั้นมีมาแต่กำเนิดมากกว่าข้อบกพร่อง. มันจะต้องมีการตกลงกันในการอนุมัติ — ด้วยการตีลูกที่แสดงให้เห็นว่า พิสัย ของการเปลี่ยนแปลงมากกว่าความประทับใจที่สมบูรณ์แบบ — หรือจะกลับมาเป็นการร้องเรียนด้านคุณภาพเกี่ยวกับการจัดส่งที่ได้รับการออกแบบไว้.
ข้อจำกัดในทางปฏิบัติสองประการ. ไม่มีการไล่สีแบบละเอียด; การพิมพ์แบบบล็อกจะให้พื้นที่สีเรียบ, และทุกสีเพิ่มเติมคืออีกบล็อกหนึ่งและอีกอันหนึ่งผ่านไป. และความคงทนขึ้นอยู่กับระบบสีที่เครื่องพิมพ์ใช้, ซึ่งแตกต่างกันไป, ดังนั้นจึงควรทดสอบกับผ้าพิมพ์จริงแทนที่จะสันนิษฐานจากเทคนิค.
กฎที่เชื่อมโยงสิ่งเหล่านี้เข้าด้วยกัน

สิ่งที่คุณเพิ่มลงในเสื้อผ้าถือเป็นวัสดุที่สองที่มีอัตราการหดตัวและสีย้อมของตัวเอง. ด้ายปัก, เทปส่วนหัว, สายพู่, เครื่องผูกพิมพ์ — แต่ละชิ้นเป็นส่วนประกอบที่เนื้อผ้าของลำตัวยังไม่ได้ทดสอบ.
ซึ่งนำไปสู่ส่วนที่ส่วนใหญ่มักจะตัดสินช้าเกินไป: ป้ายการดูแลรักษาถูกกำหนดโดยส่วนประกอบที่ทนทานน้อยที่สุดในเสื้อผ้า, ไม่ใช่โดยผ้าของร่างกาย. คาฟตานผ้าฝ้ายวอยล์ที่ซักเครื่องด้วยน้ำอุ่นได้สบาย จะกลายเป็นเสื้อผ้าที่ต้องซักมือทันทีเมื่อมีงานปักด้วยด้ายวิสโคส, พู่ปอมปอมขนสัตว์หรือชุดพู่. หากบรีฟเป็นชิ้นที่ต้องผ่านการฟอกรายสัปดาห์, ปล่อยให้สิ่งนั้นขับเคลื่อนตัวเลือกการตกแต่งแทนที่จะค้นพบมันในภายหลัง.
การเลือกระหว่างพวกเขา
| เทคนิค | ผลกระทบต่อเสื้อผ้า | ความทนทานหลักหรือข้อจำกัดในการดูแล |
|---|---|---|
| พู่ | น้ำหนักและการเคลื่อนไหว ณ จุดหนึ่ง; ดึงกรีดหรือชายเสื้อให้ตรง | โหลดทั้งหมดมุ่งไปที่จุดยึดเดียว; พันกันในการซัก, ไม่มีการปั่นแห้ง |
| งานปัก | เนื้อสัมผัสและความแข็งในท้องถิ่น; จะถือสายไหล่หรือลากชายเสื้อก็ได้ | เส้นใยของด้ายกำหนดความทนทานต่อการซัก; รอยย่นจากความตึงของตะเข็บหรือพื้นที่ไม่หดตัว |
| ตัดแต่งปอมปอม | ขอบตกแต่ง, และชายเสื้อถ่วงน้ำหนักที่ห้อยตรงมากขึ้น | เทปส่วนหัวหดตัวกับผ้าตัว; ปอมปอมจะทนต่อการเสียดสีทั้งหมด |
| พิมพ์ดิจิตอล | ลวดลายที่ไม่มีการเปลี่ยนแปลงน้ำหนักหรือผ้าเดรป; ตำแหน่งทางวิศวกรรมที่เป็นไปได้ | ระบบหมึกกำหนดความคงทน; เค้าโครงทางวิศวกรรมมีค่าใช้จ่ายในการใช้แฟบริคและไม่สามารถเปลี่ยนแปลงล่าช้าได้ |
| งานพิมพ์บล็อกไม้ | สีเรียบๆ มองเห็นความผิดปกติของมือได้ | รูปแบบจะต้องได้รับการอนุมัติเป็นช่วง; ความคงทนขึ้นอยู่กับสีที่ใช้ |
สิ่งเหล่านี้คือสิ่งที่มักเกิดขึ้นกับ Kaftans บ่อยที่สุด, ไม่ใช่ทั้งสนาม. ประดับด้วยลูกปัด, เลื่อม, งานกระจก shisha, appliqué, การแทรกและขอบลูกไม้, ถัก, งานตัด, ต้องแพตตี้, ซาริ, การสม็อคและชิโบริก็ปรากฏบนชุด Kaftans เช่นกัน, และแต่ละคนก็ถามคำถามสองข้อเหมือนกัน: มันมีผลอะไรกับมือและที่แขวนผ้า, และมีผลอย่างไรกับฉลากดูแล.
ควรระบุข้อกำหนดอะไรไว้บ้าง

การตั้งชื่อเทคนิคไม่ใช่ข้อกำหนดเฉพาะ. สำหรับสิ่งเหล่านี้, สิ่งที่ตัดสินผลลัพธ์คือ:
- ตำแหน่งที่มันนั่งอยู่บนเสื้อผ้า, และสิ่งที่ยึดติดอยู่ — ตะเข็บ, ขอบที่ถูกผูกไว้หรือชายเสื้อสองชั้นแทนที่จะเป็นผ้าชั้นเดียว.
- เส้นใยของด้าย, เส้นด้ายตัดแต่งหรือพู่, เลือกเทียบกับฉลากการดูแลที่คุณต้องการพิมพ์, ไม่ใช่วิธีอื่น.
- ไม่ว่าผ้าพื้นจะหดก่อนที่จะปักหรือตัดแต่งก็ตาม.
- การทดสอบการซักขอบเสื้อร่วมกับผ้าตัวเสื้อ, สำหรับการหดตัวและการตกสี. ส่วนประกอบที่ล้างแยกกันไม่ได้บอกอะไรคุณเกี่ยวกับพฤติกรรมที่ยึดติดกัน.
- สำหรับงานพิมพ์, ระบบหมึกตามชื่อ. สำหรับการพิมพ์แบบบล็อก, การขีดฆ่าที่ได้รับอนุมัติซึ่งแสดงช่วงของรูปแบบที่คุณยอมรับ.
KK Fashion Exports ผลิตชุด Kaftans สำหรับผู้หญิงใน Noida, อินเดีย, สำหรับแบรนด์ต่างประเทศและผู้นำเข้า. พู่, เย็บปักถักร้อย, พู่ปอมปอมและบริเวณพิมพ์ลายล้วนปรากฏในชุด Kaftans ที่เราผลิต. ผู้ซื้อที่กำลังเปรียบเทียบ ผู้ผลิต kaftan ในอินเดีย สามารถดูสไตล์ทั้งหมดได้ในหน้าชุดคัฟตานของเรา.
ดู Kaftans, ชุดกิโมโน & ลุคบุ๊คชุดชายหาด → ภาพรวมของคอลเลกชันล่าสุดของเรา. ขอดูสินค้าครบทุกรุ่น: การออกแบบเพิ่มเติมตามคำขอ.

