Prawdziwe pytanie kupującego dotyczące koloru jest krótkie. Kiedy klient to umyje, czy spłynie na jej biały ręcznik? Czy zniknie? I co mam napisać w specyfikacji, żeby tak się nie stało?
Odpowiedź jest ustalana na długo przed uszyciem odzieży. Jest ustalany przez włókno, według klasy barwnika wybranej dla tego włókna, i jak dokładnie nadmiar barwnika został później wypłukany. Wszystko inne to szczegóły.
Włókno decyduje, jakiego barwnika można użyć
Farba musi mieć się czego trzymać. Różne włókna oferują zupełnie inną chemię, dlatego jeden barwnik nie może służyć wszystkim.
- Włókna celulozowe — bawełna, bielizna, wiskoza. Włókno zawiera grupy hydroksylowe. Można je poddać reakcji chemicznej z barwnikiem, co stanowi podstawę najlepszej odporności na pranie bawełny.
- Włókna białkowe — jedwab i wełna. Niosą one grupy aminowe i karboksylowe, zachowują się więc jak łagodny układ kwasowo-zasadowy. Biorą barwniki kwasowe, które są utrzymywane głównie przez przyciąganie jonowe.
- Poliester — prawie nie zawiera miejsc barwnikowych i odpycha wodę. Barwi się go barwnikami dyspersyjnymi, które są wpychane do polimeru w wysokiej temperaturze, a następnie fizycznie tam uwięzione podczas jego ochładzania.
Dlatego barwnik do bawełny nie zabarwi poliestru, a barwnik do jedwabiu nie zabarwi prawidłowo bawełny. Jest to również źródło większości problemów z mieszaniem, dalej w dół.
Klasa barwnika decyduje o trwałości koloru
Wewnątrz włókna, wybór klasy barwnika jest największą dźwignią trwałości.
Na bawełnie, len i wiskoza
Barwniki reaktywne tworzą wiązanie kowalencyjne z włóknem. Barwnik staje się częścią włókna, nie jest na nim pasażerem. Prawidłowo nałożony i odpowiednio zmyty, zapewnia to bardzo dobrą trwałość prania, i jest to normalny wybór w przypadku odzieży, która ma przetrwać wielokrotne pranie w domu.
Barwniki bezpośrednie są prostsze i tańsze w zastosowaniu, ale utrzymują je jedynie słabe siły fizyczne. Rozpuszczalny w wodzie barwnik osadzający się na powierzchni włókna usuwa się poprzez wielokrotne pranie, więc utrata koloru jest raczej oczekiwana niż przypadkowa. Barwienie bezpośrednie nie jest właściwym wyborem dla odcienia, który musisz utrzymać.
Barwniki kadziowe są nierozpuszczalne. Są one chemicznie redukowane do postaci rozpuszczalnej, pochłonięty, następnie utlenia się z powrotem do postaci nierozpuszczalnej wewnątrz włókna, gdzie skutecznie utknęły. Odporność na pranie i światło są na ogół mocne.
Indygo jest dobrze znanym wyjątkiem w tej rodzinie. Cząsteczka jest duża i pozostaje blisko powierzchni przędzy — rdzeń przędzy pozostaje biały. Ta warstwa powierzchniowa powoduje, że indygo się ściera, i jest to właściwość metody barwienia, nie jest to usterka konkretnej partii.
Na jedwabiu i wełnie
Barwniki kwasowe obejmować ogromny zakres. Niektóre są doskonałe, niektórzy są biedni, i rozpuszczalność jest dość przybliżonym przewodnikiem: bardzo rozpuszczalny w wodzie barwnik kwasowy ma tendencję do wypływania z wodą. Zwłaszcza jedwab może świetnie wyglądać na wieszaku i rozczarować po praniu, ponieważ wiązanie jest raczej przyciąganiem niż reakcją chemiczną. Na szczególną uwagę zasługuje trwałość jedwabiu na mokro, nie założenie.
Pigmenty, które nie są barwnikami
Pigment nie ma powinowactwa do żadnego włókna. Jest przyklejany do powierzchni za pomocą folii wiążącej. To prawdziwa i użyteczna technika, ale ma to jedną przewidywalną konsekwencję: to, co pozostaje na powierzchni, można zetrzeć z powierzchni. Kolor pigmentowy jest lepszy niż kolor barwiony, im głębszy odcień, tym grubsza warstwa pigmentu.
Nieutrwalony barwnik jest przyczyną krwawienia przy pierwszym praniu
Żadne farbowanie nie naprawi całkowicie. W barwieniu reaktywnym, część barwnika reaguje z wodą zamiast z bawełną. Ten hydrolizowany barwnik jest kolorowy, utknął w tkaninie, i nie jest z niczym powiązany. To wyjdzie — pytanie tylko czy wychodzi na farbiarni czy w maszynie klienta.
Usunięcie go to zadanie polegające na płukaniu i namydlaniu po farbowaniu. Wymaga kilku płukań, niektóre z nich są gorące, ponieważ szybkość usuwania wzrasta wraz z temperaturą. Skrócenie tego etapu jest niewidoczne na karcie odcieni i widoczne już przy pierwszym praniu.
Tak więc, gdy ubranie raz mocno krwawi, a potem zachowuje się prawidłowo, jest to prawie zawsze nadmiar nieutrwalonego barwnika, nie jest to zła klasa barwników. Jeśli nadal krwawi, pranie za praniem, klasa barwnika lub dopasowanie włókna jest nieprawidłowe.
Tam, gdzie połączenia i wielobarwne elementy nie sprawdzają się
Mieszanka bawełny i jedwabiu wymaga dwóch chemikaliów barwników w jednym materiale — jeden na celulozę, jeden na białko. Każdy z nich jest stosowany w warunkach, których drugi nie lubi. Typowe podejście jest sekwencyjne: pofarbować jeden składnik, potem drugi.
Ryzyko polega na krzyżowym zabarwieniu. Barwnik bawełny osadza się na jedwabiu, lub barwnik jedwabiu na bawełnie, gdzie nie ma odpowiedniego wiązania. Wygląda na kolor. Zachowuje się jak nadmiar barwnika. Odcienie Union na mieszankach należy oceniać na podstawie odporności na mokro, nie tylko od tego, czy oba włókna pasują do siebie tonem.
Ta sama logika obowiązuje w obrębie jednego elementu. Nadruk z białym podłożem obok głębokiego granatu, A żart z białym korpusem i ciemnym kontrastowym paskiem, szalik z jasną obwódką — każdy z nich umieszcza sypki barwnik obok powierzchni, która to pokazuje. Porażką nie jest to, że marynarka wojenna zanika. Polega na tym, że biel staje się szaro-niebieska.
Wszystko uszyte z więcej niż jednego koloru zasługuje na to samo pytanie: co się stanie, gdy ta dwójka zmoczy się razem?
Pocieranie to awaria, na którą Twój klient tak naprawdę będzie narzekał
Przenoszenie koloru poprzez pocieranie nazywa się crockingiem. Testowany jest na sucho i na mokro, a mokro jest zawsze trudniejszym rezultatem.
Jest to skarga, która trafia do działu obsługi klienta marki. Ciemne spodnie na jasnej sofie. Głęboko farbowana torba na tle białej koszuli. Kaftan zaznaczający skórę noszącego na dekolcie podczas upałów. Żadne z nich w ogóle nie dotyczy pralki.
Dwie rzeczy pogarszają stukanie, oba przewidywalne:
- Głębia cienia. Głęboki kolor wymaga większej ilości barwnika, a większa jego część ląduje blisko powierzchni. Czarny, granatowy i głęboki bordowy to zwykli przestępcy.
- Kolor, który zgodnie z projektem utrzymuje się na powierzchni. Robią to zarówno nadruki pigmentowe, jak i indygo.
Głęboki nadruk pigmentowy jest zatem najtrudniejszym przypadkiem w ofercie, i warto z wyprzedzeniem uzgodnić realistyczne oczekiwania dotyczące pocierania na mokro, zamiast odkrywać liczbę po wyprodukowaniu.
Odcienie, które najtrudniej utrzymać
Odcień jest tak samo ważny jak włókno. Głęboki granat, czerń i głęboka czerwień wymagają silnego nałożenia barwnika, więc zarówno nadmiar barwnika, jak i barwnik powierzchniowy są wyższe, i zarówno wyniki prania, jak i pocierania mają tendencję do pogorszenia się. Indygo z natury ściera. Kurkuma jest warta nazwania, ponieważ wygląda tak przekonująco i tak słabo się utrzymuje — kurkumina osadza się na włóknie, zamiast się z nim łączyć, i jest bardzo wrażliwy na światło. Kurkumowa żółć może wyraźnie zmatowieć po krótkim czasie przebywania na świeżym powietrzu.
Jasne i średnie odcienie są łatwiejsze pod każdym względem.
Merceryzacja, i dlaczego pomaga kolorowi
Merceryzacja traktuje bawełnę sodą kaustyczną. Włókno pęcznieje trwale, i jego przekrój zmienia się z płaskiego, skręconą wstążkę w coś bardziej okrągłego i gładszego. Następują dwie rzeczy.
Większa część włókna staje się dostępna dla barwnika, więc absorpcja znacznie się poprawia. Daną głębię odcienia można wówczas osiągnąć przy użyciu mniejszej ilości barwnika — co jest pomocne dla trwałości, ponieważ mniej barwnika oznacza mniej nadmiaru do wypłukania. Głębokie odcienie również stają się w ogóle łatwiejsze do osiągnięcia.
Drugi, jeśli tkanina jest utrzymywana w napięciu podczas zabiegu, gładsza powierzchnia bardziej równomiernie odbija światło, a tkanina nabiera połysku. W głębokim odcieniu bawełna merceryzowana po prostu wygląda na bogatszą.
Jak bada się kolor, i w jaki sposób oceniane są wyniki
Główne metody międzynarodowe znajdują się w ISO 105 szereg. Nazwij część, nie tylko „trwałość kolorów”.
Mycie
ISO 105-C06 obejmuje trwałość kolorów w praniu domowym i komercyjnym, przy użyciu detergentu referencyjnego. Próbkę pierze się z określonymi sąsiadującymi tkaninami w ustalonych warunkach temperatury, zasadowość i działanie ścierne. Oferuje pojedyncze i wielokrotne warianty testów, dlatego warunki muszą zostać nazwane — bez nich wynik nie ma sensu. ISO 105-C10 to starsza metoda mycia przy użyciu mydła, lub mydło i soda. W systemie amerykańskim, AATCCTM61 jest metodą przyspieszonego prania.
Tarcie
ISO 105-X12 jest odporność koloru na ścieranie. Próbkę na krokomierzu pociera się standardową białą bawełnianą szmatką, w jednym teście wyschnąć, a w drugim zmoczyć, i ocenia się plamienie na białej tkaninie. AATCC TM8 jest równoważną metodą krakingu; AATCCTM116 wykorzystuje obrotowy pionowy krokomierz, który jest przeznaczony do badania obszarów zbyt małych dla standardowego instrumentu — przydatne na motywie drobnego druku.
Światło i pot
ISO 105-B02 ocenia odporność na światło sztuczne za pomocą ksenonowej lampy łukowej. ISO 105-E04 pokrywa pot, zarówno w formie kwaśnej, jak i zasadowej, co ma znaczenie w przypadku czegokolwiek noszonego na skórze w upale.
Czytanie ocen
Wyniki odczytuje się w skali szarości, i to jest część, którą warto właściwie zrozumieć, ponieważ dwie różne rzeczy są oceniane oddzielnie.
- Zmień kolor — czy sam okaz został przesunięty? Oceniane w skali szarości ISO 105-A02, z 5 bez zmian do 1 na poważną zmianę, z półkrokami pomiędzy.
- Barwiący — ma kolor przeniesiony na białą tkaninę obok? Oceniane w skali szarości ISO 105-A03, znowu od 5 bez plamienia 1, z półstopniami.
Dlatego też pojedyncza liczba w raporcie jest niekompletna. Zapytaj, który to jest.
Plamy są zwykle zgłaszane na sąsiadujących tkaninach wielowłóknowych, określone w ISO 105-F10. Jest to tkany pasek zawierający kilka różnych włókien w pasmach — bawełna, poliester, poliamid, akryl, wełna lub wiskoza, i octan — więc jeden test pokazuje, które włókna plami barwnik. Ten szczegół jest bezpośrednio przydatny: barwnik plamiący taśmę poliamidową powie Ci, co stanie się z nylonową podszewką lub spakowanym obok strojem kąpielowym.
Odporność na światło jest oceniana w zupełnie innej skali. Wykorzystuje odniesienia do niebieskiej wełny ponumerowane od jednego do ośmiu, gdzie każdy krok jest w przybliżeniu podwojeniem oporu. Nie porównuj współczynnika odporności na światło ze stopniem odporności na pranie; nie są tej samej skali.
Co konsument końcowy robi z odzieżą
Warunki laboratoryjne są kontrolowane. Gospodarstwa domowe nie, a różnica wyjaśnia część skarg.
- Temperatura prania. Gorąca woda usuwa więcej koloru i przenosi go swobodniej. Ta sama odzież, która jest stabilna w zimnej wodzie, może uwolnić barwnik podczas prania w gorącej wodzie.
- Twarda woda. Wapń i magnez zakłócają działanie detergentów i środków chroniących kolor, i może pozostawiać matowy osad. Kupujący sprzedający w regionach o twardej wodzie widzą więcej skarg dotyczących koloru tych samych towarów.
- Wybór detergentu. Detergenty przeznaczone do prania tkanin białych zwykle zawierają rozjaśniacze optyczne. Mają one na celu wybielenie bieli i nie są przeznaczone do kolorowych ubrań; po wielu praniach przeciwdziałają pojawianiu się głębokiego odcienia.
- Suszenie na słońcu. Bezpośrednie słońce to blaknąca ekspozycja. W ten sposób barwnik wrażliwy na światło może szybko stracić zauważalną jasność, a konsumenci w gorących krajach suszą na zewnątrz jako oczywistość.
Nic z tego nie zmienia chemii barwnika. Zmienia się to, ile tej chemii widzi klient.
Co wpisać w specyfikacji
Niejasne wymagania dają niejasne wyniki. Są to punkty, które kupujący zwykle uzgadniają z dostawcą przed dostawą hurtową, i każdy z nich zamyka określoną lukę.
- Nazwij metodę badawczą i jej część. „Dobra trwałość kolorów” nie jest specyfikacją. „ISO 105-C06” Jest, podobnie jak nazewnictwo warunków — temperatura, oraz pojedynczy lub wielokrotny test.
- Poproś o zmianę odcienia i barwienie jako osobne oceny. Raport podający tylko jedną liczbę przedstawia połowę prawdy.
- Zapytaj o wynik barwienia pasm wielowłóknowych, nie jako pojedyncza uśredniona liczba.
- Poproś o oddzielne pocieranie na sucho i na mokro. Wynik na mokro to ten, który przewiduje reklamację.
- Ustaw oczekiwania cień po cieniu, ani jednej cyfry dla całego zakresu. Jasny nadruk i głęboki granat nie zapewnią tej samej jakości, a ogólny wymóg dotyczący jasnego odcienia zostanie pominięty przez marynarkę wojenną. To, co jest realistyczne, zależy od odcienia, klasa barwnika i sposób użytkowania odzieży — szalik noszony pod płaszczem to co innego niż marynarka z podszewką.
- Określ wyraźnie testowany odcień. Wynik na standardowym odcieniu nie jest wynikiem na Twoim kolorze. Szczególnie głębokie odcienie wymagają przetestowania na rzeczywistym odcieniu produkcyjnym.
- Do każdego elementu z białym lub jasnym podłożem obok głębokiego koloru, zadzwoń. Zapytaj szczególnie o barwienie na jasnym podłożu.
- Do mieszanek, zapytaj, jak farbowano oba włókna, i traktuj trwałość na mokro jako punkt akceptacji, a nie samo dopasowanie odcienia.
- Do odzieży mającej kontakt ze skórą i wszystkiego na ciepłe rynki, dodaj pot do listy.
- Do nadruków i głębokich kolorów worków lub wykończenia, traktować odporność na ścieranie jako główne kryterium, nie jest to kontrola wtórna.
Przydatnym nawykiem jest myślenie o porażce, zanim tkanina zacznie istnieć. Zapytaj, obok czego klient umieści tę odzież, mokry, i określ test, który odpowiada na to pytanie.
Opracowywanie kolekcji odzieży damskiej? Zobacz, jak pracujemy jako producent odzieży damskiej w Indiach.
Zobacz lookbooki B2B → rzut oka na nasze najnowsze kolekcje. Poproś o pełny asortyment: więcej wzorów na zamówienie.
