Ένα υφαντό και ένα πλεκτό ύφασμα δεν είναι δύο εκδοχές του ίδιου υλικού. Συγκρατούνται μεταξύ τους με διαφορετική γεωμετρία, και αυτή η γεωμετρία αποφασίζει πώς κινείται το ύφασμα. Πολύ πριν φτάσει κάποιο από τα δύο σε μια ραπτομηχανή, πρέπει να ξεκουραστεί, απλώνουμε και κόβουμε. Σε κάθε ένα από αυτά τα βήματα οι δυο τους συμπεριφέρονται διαφορετικά, Και ένα μεγάλο μερίδιο των προβλημάτων μεγέθους και προσαρμογής που θα βρει αργότερα ο αγοραστής αποφασίστηκε εκεί.
Οι δύο δομές, και γιατί η διαφορά έχει σημασία
Ένα υφαντό ύφασμα είναι δύο σετ νημάτων που διασταυρώνονται σε ορθή γωνία. Το στημόνι διατρέχει το μήκος του ρολού και συγκρατείται υπό τάση στον αργαλειό. Το υφάδι το διασχίζει. Και τα δύο σετ νημάτων είναι λίγο πολύ ίσια, Έτσι, τραβώντας κατά μήκος είτε το ένα τραβάει απευθείας το ίδιο το νήμα. Το νήμα μόλις εκτείνεται, έτσι το ύφασμα ελάχιστα επεκτείνεται. Εκεί που δίνει ένα υφαντό είναι στη διαγώνιο, επειδή η διαγώνιος αφήνει τα νήματα διασταύρωσης να αρθρώνονται και να κόβονται μεταξύ τους αντί να τεντώνονται.
Ένα πλεκτό ύφασμα είναι νήμα λυγισμένο σε θηλιές. Σε πλεκτό υφάδι — φανέλα, σχηματίζω πλευρές, αλληλοσυνδέομαι — ένα νήμα ταξιδεύει κατά μήκος του υφάσματος δημιουργώντας μια σειρά από θηλιές, και η επόμενη σειρά κρέμεται από αυτό. Οι σειρές απέναντι είναι μαθήματα; οι στήλες κάτω είναι Ουαλία. Όταν τραβάς ένα πλεκτό, το νήμα δεν χρειάζεται να τεντωθεί. Οι βρόχοι απλώς αλλάζουν σχήμα, και το νήμα μετακινείται από το ένα μέρος ενός βρόχου στο άλλο. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο τα πλεκτά εκτείνονται πολύ περισσότερο από τα υφαντά, και γιατί εκτείνονται προς κάθε κατεύθυνση παρά κυρίως στη διαγώνιο.
Τα στημονιά πλεκτά είναι και πάλι μια διαφορετική οικογένεια. Πολλά νήματα τρέχουν στο ύφασμα ταυτόχρονα, ο καθένας κυκλώνει στη γειτονική Ουαλία. Τα υφάσματα Tricot και raschel κατασκευάζονται με αυτόν τον τρόπο, και είναι αισθητά πιο σταθερά και λιγότερο εκτάσιμα από τα πλεκτά.
Μια συνέπεια διατρέχει όλα τα παρακάτω. Οι διαστάσεις ενός υφαντού συγκρατούνται από το σημείο που κάθονται τα νήματα και από την τριβή στις διασταυρώσεις, και αυτά είναι δύσκολο να αλλάξουν. Οι διαστάσεις ενός πλεκτού συγκρατούνται από το σχήμα θηλιάς, και το σχήμα βρόχου αλλάζει εύκολα και επιστρέφει αργά.
Γιατί το ύφασμα πρέπει να ξεκουραστεί πριν απλωθεί
Το ύφασμα δεν φτάνει στη φυσική του κατάσταση. Αφήνει τη βαφή και το φινίρισμα ζεστό και στεγνό, έχοντας τραβηχτεί κατά μήκος από μηχανή σε μηχανή, στη συνέχεια τυλίξτε σφιχτά σε ένα ρολό. Εκείνη τη στιγμή είναι πιο μακρύ και πιο στενό από όσο θέλει.
Απλωμένο επίπεδο στο δωμάτιο κοπής, παίρνει πίσω την υγρασία από τον αέρα και η δομή χαλαρώνει. Κονταίνει σε μήκος και φαρδαίνει. Αυτό δεν είναι ζημιά. Είναι το ύφασμα που επιστρέφει στο μέγεθος που θα κρατήσει πραγματικά.
Αν απλωθεί και κοπεί πριν συμβεί αυτό, τα πάνελ κόβονται στην τεντωμένη διάσταση και στη συνέχεια συστέλλονται. Τίποτα δεν φαίνεται λάθος στο τραπέζι κοπής. Εμφανίζεται αργότερα ως ρούχα που είναι κοντά, και ως διακύμανση μεγέθους μεταξύ δεσμών κομμένων από διαφορετικά ρολά που είχαν καθίσει για διαφορετικά χρονικά διαστήματα.
Έτσι τα πλεκτά ξετυλίγονται και αφήνονται να ξεκουραστούν ή διπλώνονται χαλαρά πριν απλωθούν. Τουλάχιστον μία ολόκληρη ημέρα είναι συνήθης πρακτική, και τα υφάσματα που περιέχουν ελαστάνη δίνονται συνήθως περισσότερο. Ύφασμα που έχει τυλιχτεί σφιχτά για πολύ καιρό, ή αποστέλλονται σε κοντέινερ, κρατά περισσότερη ένταση και χρειάζεται περισσότερο χρόνο. Τα υφαντά επωφελούνται από την ίδια ανάπαυση, αλλά συγκρατούν λιγότερη ένταση στην πρώτη θέση και την επιστρέφουν πιο γρήγορα, οπότε η ποινή για βιασύνη είναι μικρότερη.
Άπλωμα και κοπή: η ένταση μετατρέπεται σε πρόβλημα μεγέθους
Όποια τάση υπάρχει στο στρώσιμο αποθηκεύεται στο ύφασμα και απελευθερώνεται αφού περάσει το μαχαίρι. Ένα στρώσει σφιχτά συμβόλαια, και τα πάνελ βγαίνουν μικρότερα από τον μαρκαδόρο. Ένα απλωμένο slack κάθεται σε ραβδώσεις και φυσαλίδες, και τα πάνελ βγαίνουν μεγαλύτερα. Και τα δύο είναι σφάλματα μεγέθους, σε αντίθετες κατευθύνσεις, και κανένα δεν είναι ορατό ενώ συμβαίνει.
Χειρότερος, η τάση μπορεί να διαφέρει από φύλλο σε φύλλο. Αυτό παράγει πάνελ διαφορετικών μεγεθών μέσα σε μία μόνο κοπή, που είναι πολύ πιο δύσκολο να εντοπιστεί από μια ολόκληρη κοπή μικρή. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο τα πλεκτά απλώνονται όσο πιο κοντά επιτρέπει ο εξοπλισμός χωρίς τάση, και γιατί το άπλωμα αφήνεται συνήθως στο τραπέζι πριν το κόψετε.
Το ύψος του στρώματος είναι επίσης μια ζωντανή ερώτηση για τα πλεκτά με τρόπο που δεν είναι για μια σταθερή ποπλίνα. Τα πλεκτά φύλλα είναι ελαστικά και γλιστράουν το ένα πάνω στο άλλο εύκολα, και όσο πιο ψηλός το λαϊκό, τόσο μεγαλύτερο περιθώριο μετατόπισης πτυχών και η περιπλάνηση της λεπίδας μακριά από την κατακόρυφο.
Δύο ακόμη ενοχλήσεις ειδικά για το πλεκτό εμφανίζονται εδώ. Μονές μπούκλες ζέρσεϊ στις άκρες του, επειδή η όψη και το πίσω μέρος του βρόχου τραβούν άνισα και η δομή δεν ισορροπεί στο πάχος της. Οι κατσαρές άκρες μειώνουν το χρησιμοποιήσιμο πλάτος και τραβούν το επάνω φύλλο από τη θέση τους. Και το πλάτος του πλεκτού ποικίλλει από ρολό σε ρολό, και μέσα σε ρολό, περισσότερο από το υφασμένο πλάτος — οπότε ο δείκτης πρέπει να σχεδιάζεται στο στενότερο χρησιμοποιήσιμο πλάτος. Όπου ένα πλεκτό έχει τελειώσει σε μορφή σωλήνα, οι διπλωμένες άκρες μπορούν να φέρουν γραμμές πτυχώσεων που δεν βγαίνουν ποτέ πλήρως, και τα πάνελ δεν μπορούν να τοποθετηθούν κατά μήκος τους.
Μετά το κόψιμο, οι άκρες συμπεριφέρονται επίσης διαφορετικά. Ένα υφαντό frays. Ένα πλεκτό δεν ξεφτίζει, αλλά κάνει μπούκλες, και ένας σπασμένος βρόχος μπορεί να τρέξει κάτω από ένα Wale.
Σπειρατικότητα: το πλεκτό σφάλμα που φτάνει μετά το πλύσιμο
Σε ένα καλά συμπεριφερόμενο πλεκτό, η Ουαλία τρέχει σε ορθή γωνία με τα μαθήματα. Με απλή φανέλα, πολύ συχνά δεν το κάνουν. Γέρνουν. Αυτό το αδύνατο είναι σπείρα.
Η αιτία είναι η ροπή στο νήμα. Ένα μονό νήμα είναι στριμμένο, και αυτή η ανατροπή προσπαθεί πάντα να χαλαρώσει. Σε μια ισορροπημένη δομή οι θηλιές κρατούν ο ένας τον άλλον τετράγωνο. Η απλή φανέλα μονό δεν είναι ισορροπημένη, έτσι οι βρόχοι υποχωρούν και καθιζάνουν υπό γωνία. Η κατεύθυνση του άπαχου σχετίζεται με την κατεύθυνση της συστροφής του νήματος και την κατεύθυνση που έτρεξε η μηχανή.
Ο λόγος που έχει εμπορική σημασία είναι η καθυστέρηση. Το ύφασμα φαίνεται αποδεκτό στο τραπέζι, τα πάνελ κόβονται ευθεία, το ρούχο περνάει από έλεγχο. Στη συνέχεια πλένεται, το ύφασμα χαλαρώνει περισσότερο, το άπαχο αυξάνεται, και η πλαϊνή ραφή ενός t-shirt περπατά γύρω από το σώμα προς τα εμπρός.
Το κόψιμο δεν μπορεί να το διορθώσει. Ένα ίσιο πάνελ κομμένο από ένα ύφασμα του οποίου η ουρά είναι άπαχο είναι ένα ίσιο πάνελ με κλίση. Αντίθετα, μειώνεται ανάντη: νήματα με πτυχώσεις και νήματα με λιγότερο ζωηρή συστροφή ακουμπούν λιγότερο, ισορροπημένες δομές όπως το rib και το interlock γέρνουν λιγότερο από το απλό ζέρσεϊ, και η ρύθμιση με θερμότητα ή ατμό μπορεί να τετραγωνίσει την Ουαλία — αν και αυτό κρατάει πολύ καλύτερα στις θερμοπλαστικές συνθετικές ίνες παρά στο βαμβάκι.
Λοξό και φιόγκο: τα υφαντά ισοδύναμα, και δεν είναι το ίδιο πράγμα
Και οι δύο περιγράφουν το υφάκι που κάθεται κάπου που δεν πρέπει, σε σχέση με το στημόνι. Είναι διαφορετικές γεωμετρίες και συνήθως μπερδεύονται.
- Λοξότητα είναι γωνιακό. Το υφάδι τρέχει σε ευθεία γραμμή, αλλά υπό γωνία αντί για τετράγωνο, έτσι το ένα εαυτού είναι μπροστά από το άλλο.
- Τόξο είναι κυρτή. Το υφάδι κρεμάει ή σχηματίζει τόξα σε όλο το πλάτος, τυπικά επειδή το κέντρο του υφάσματος και οι άκρες του κινούνταν με διαφορετικές ταχύτητες ή υπό διαφορετική τάση μέσω του φινιρίσματος.
Σε μια επιταγή, μια ρίγα ή μια τοποθετημένη στάμπα, και τα δύο είναι προφανή ταυτόχρονα — το σχέδιο αρνείται εμφανώς να καθίσει ίσια. Σε ένα απλό βαμμένο ύφασμα κανένα δεν φαίνεται καθόλου στο τραπέζι κοπής. Αυτή είναι η επικίνδυνη περίπτωση, επειδή το κομμάτι του σχεδίου φέρει μια γραμμή κόκκων που υποθέτει ότι το υφάδι είναι τετράγωνο ως προς το στημόνι. Αν δεν είναι, ένα πάνελ κόβεται προσεκτικά “στα σιτηρά” είναι εκτός κόκκου στα πραγματικά νήματα, και θα συμπεριφέρεται σαν πάνελ χωρίς κόκκους ανεξάρτητα από το πόσο ακριβής ήταν η κοπή.
Σιτάρι και προκατάληψη σε ένα υφαντό
Ο ίσιος κόκκος ακολουθεί το στημόνι. Σταυρός κόκκος ακολουθεί το υφάδι. Η προκατάληψη είναι η διαγώνιος, και αληθινή προκατάληψη, στις σαράντα πέντε μοίρες και στα δύο, είναι όπου ένα υφαντό έχει τη μεγαλύτερη επέκταση και τη λιγότερη προθυμία να επιστρέψει.
Το στημόνι είναι συνήθως η ισχυρότερη και πιο σταθερή κατεύθυνση — φτιάχτηκε για να επιβιώσει στον αργαλειό. Το υφάκι δίνει περισσότερα. Έτσι, ένα πάνελ που κόβεται μερικές μοίρες από τους κόκκους έχει τη μία άκρη να βρίσκεται πιο κοντά στην προκατάληψη από την άλλη. Κάτω από το βάρος του ίδιου του ενδύματος, και μετά από πλύσιμο, αυτές οι δύο άκρες εκτείνονται και χαλαρώνουν σε διαφορετικές ποσότητες. Το ρούχο στρίβει στο σώμα και το στρίφωμα πέφτει ανομοιόμορφα στη μία πλευρά.
Αυτό είναι το κλασικό καθυστερημένο ελάττωμα. Δεν είναι ορατό επίπεδο, συχνά επιβιώνει από την τελική επιθεώρηση, και εμφανίζεται στον πελάτη. Κοπή μεροληψίας που έγινε σκόπιμα, για κουρτίνα, είναι ξεχωριστό θέμα — αλλά τότε είναι μια απόφαση σχεδιασμού, πρέπει να σημειωθεί στο σχέδιο, και τα κομμάτια καθρέφτη πρέπει να χειρίζονται έτσι ώστε και οι δύο πλευρές να κρέμονται με τον ίδιο τρόπο.
Η ανάπτυξη και η ανάκαμψη είναι δύο διαφορετικές ιδιότητες
Ένα single “τέντωμα” Το σχήμα κρύβει τις δύο ερωτήσεις που έχουν πραγματικά σημασία.
- Ανάκτηση ρωτά πόσο από την επέκταση το ύφασμα δίνει πίσω μόλις αφαιρεθεί το φορτίο, και πόσο γρήγορα.
- Ανάπτυξη ρωτάει πόσα δεν δίνει ποτέ πίσω — η μόνιμη προέκταση που έμεινε πίσω αφού το ύφασμα κρατηθεί τεντωμένο για μια περίοδο και στη συνέχεια απελευθερώθηκε.
Αυτά ξεχωρίζουν στην πράξη. Ένα ύφασμα μπορεί να κουμπώσει καλά από ένα γρήγορο τράβηγμα και να συνεχίσει να έχει μόνιμο σετ αφού κρατηθεί παρατεταμένο για μεγάλο χρονικό διάστημα. Ένα ύφασμα μπορεί να τεντωθεί πολύ και να ανακάμψει άσχημα. Το να γνωρίζετε μόνο πόσο εκτείνεται δεν σας λέει τίποτα για κανένα από τα δύο.
Και τα δύο εμφανίζονται πριν το ράψιμο. Ένα πλεκτό με ασθενή ανάκτηση που τεντώνεται κατά το άπλωμα δεν επανέρχεται, και τα πάνελ είναι μόνιμα υπερμεγέθη. Και σε φθορά, Η ανάπτυξη είναι αυτό που δημιουργεί γόνατα και πεσμένους αγκώνες σε ένα ρούχο που μετρήθηκε σωστά κατά την αποστολή.
Γιατί οι ανοχές πλεκτών είναι μεγαλύτερες
Ένα υφαντό μπορεί να κρατηθεί σε μια σφιχτή μέτρηση επειδή το πράγμα που μετράται μόλις κινείται. Ένα πλεκτό κινείται κάτω από την ταινία. Πώς ήταν διαρρυθμισμένο, και πόσο ακούμπησε πάνω του το άτομο που μετρούσε, αλλάζει την ανάγνωση.
Έτσι, τα πλεκτά ενδύματα έχουν συνήθως μεγαλύτερη ανοχή σε κάθε σημείο μέτρησης από τα υφαντά. Ως πρόχειρο σχήμα της διαφοράς: ένα σταθερό υφαντό πουκάμισο μπορεί να κρατηθεί σε περίπου μισό εκατοστό σε ένα σημείο μέτρησης, ενώ σε μια έκδοση ζέρσεϊ του ίδιου ενδύματος δίνεται πιο συχνά κάτι πιο κοντά σε ενάμιση εκατοστό.
Το μήκος παίρνει συνήθως περισσότερο χώρο από το πλάτος, γιατί τα πλεκτά γενικά συρρικνώνονται περισσότερο στο μήκος τους παρά κατά μήκος του — οι θηλιές κονταίνουν καθώς το ύφασμα χαλαρώνει και φαρδαίνει. Αξίζει να ρυθμίσετε τις ανοχές μήκους και πλάτους ξεχωριστά αντί να εφαρμόσετε ένα σχήμα παντού.
Μια ευρύτερη ανοχή δεν είναι ένα πιο χαλαρό πρότυπο. Είναι μια ειλικρινής δήλωση του τι μπορεί να χωρέσει το υλικό. Μια αυστηρή ανοχή γραμμένη σε μια προδιαγραφή πλεκτού δεν κάνει το ρούχο πιο συνεπές; it makes the inspection report less useful, because the failures it generates are noise from the material rather than signal about the work.
What to specify differently
For a knit
- Fabric weight with a stated tolerance, since weight is the primary handle on a knit’s construction.
- Shrinkage in length and width as separate figures, each tied to a named wash test method and a stated number of cycles.
- A maximum spirality measured μετά πλύσιμο, not on the roll. Spirality measured on the roll answers the wrong question.
- Τέντωμα, recovery and growth as three separate requirements. One stretch figure is not a specification.
- Whether the fabric is required open width or may be supplied in tube form.
- Relaxation before cutting, written into the tech pack rather than assumed.
- Point-of-measure tolerances wide enough to be real, και πιο φαρδύ σε μήκος παρά σε πλάτος.
Για ένα υφαντό
- Μια γραμμή κόκκων σημειωμένη σε κάθε κομμάτι μοτίβου, συμπεριλαμβανομένων των όψεων, τσέπες και μικρά εξαρτήματα, όπου το αφήνουμε πιο συχνά.
- Το μέγιστο τόξο και το μέγιστο λοξό δηλώνονται ως δύο ξεχωριστά όρια, γιατί είναι δύο ξεχωριστά σφάλματα με δύο ξεχωριστές διορθώσεις.
- Συρρίκνωση στημονιού και υφαδιού χωριστά, πάλι ενάντια σε μια επώνυμη μέθοδο δοκιμής.
- Κατασκευή — τελειώνει, ψηφίδες και μέτρηση νημάτων — όχι μόνο βάρος. Δύο υφάσματα ίδιου βάρους δεν μπορούν να συμπεριφέρονται σε τίποτα το ίδιο.
- Οποιοδήποτε κομμάτι προοριζόταν να κοπεί με βάση την προκατάληψη καλείται ρητά, με τον καθορισμένο κατοπτρισμό.
Για οποιαδήποτε κατασκευή, Ο ίδιος κανόνας ισχύει για κάθε αριθμό στην προδιαγραφή: μια συρρίκνωση, Το σπειροειδές σχήμα ή το σχήμα ανάπτυξης χωρίς συνημμένη μέθοδο δοκιμής δεν απαιτείται. Είναι μια ελπίδα, και δεν μπορεί να αμφισβητηθεί με κανέναν τρόπο κατά την επιθεώρηση της αποστολής.
Where this ends
Everything above is settled before the first stitch is formed. What happens at the machine — matching thread, needle and stitch to the fabric in front of it — is a separate set of decisions with its own failure modes, covered in Γιατί οι ραφές αποτυγχάνουν: Αντιστοίχιση νήματος, Βελόνα και βελονιά στο ύφασμα.
The point worth carrying away is that most of these faults are invisible at the moment they are created. Tension in a lay, a leaning wale, a bowed weft, a panel a few degrees off grain — none of them look like anything on the cutting table. They surface in a fitting room or after a wash, by which time the cause is several weeks upstream. That is why the specification, rather than the inspection, is where they are actually controlled.
Ανάπτυξη μιας σειράς γυναικείων ενδυμάτων? Δείτε πώς λειτουργούμε ως α κατασκευαστής γυναικείων ενδυμάτων στην Ινδία.
View the B2B lookbooks → a glimpse of our latest collections. Ζητήστε την πλήρη γκάμα: περισσότερα σχέδια κατόπιν αιτήματος.
