Çelik et al. (2010) napawano cztery komercyjne dzianiny, trzy bawełniane i jedna wiskozowa, ze zmiękczaczem nanosilikonowym. Wnioskują: “Odporność próbek dzianin na ścieranie ulega pogorszeniu pod wpływem zastosowania zmiękczacza nanosilikonowego.” Dodają: “Jest to prawdopodobny wynik ruchliwości włókien wewnątrz dzianiny, która ulega zwiększeniu pod wpływem zmiękczacza nanosilikonowego.”
Czy zmiękczacz nanosilikonowy zmniejszył pilling na interloku bawełnianym w badaniach Çelik et al, dzianiny dżersejowe i dresowe?
Zmiękczaczem był elastomeryczny poliaminosiloksan, napawano przy 20 g/l po barwieniu.
Interlok bawełniany: Çelik et al. donoszą, że interlok “ze zmiękczaczem nanosilikonowym ma lepszą odporność na pilling niż ten bez zmiękczacza nanosilikonowego podczas testu odporności na pilling.”
Bawełna single jersey: to była próbka 2 w badaniu. Çelik et al. napisz: “tylko jedyna próbka 2 nie wykazał żadnej różnicy po zastosowaniu zmiękczacza nanosilikonowego.” Dżersej nie wykazał pillingu w żadnym badaniu, ze zmiękczaczem lub bez niego.
Bawełniana dzianina dresowa trzynitkowa: Çelik et al. napisz: “Różnica w odporności na pilling pomiędzy próbkami z zastosowaniem zmiękczacza nanosilikonowego i bez niego jest bardzo znikoma.”
Czy wykończenie nanosilikonowe zmieniło trwałość na tarcie lub pranie na barwionych dzianinach bawełnianych i wiskozowych w badaniach Çelik et al?
Autorzy wyciągają wniosek, że “obróbka zmiękczaczem nanosilikonowym nie ma negatywnego wpływu na trwałość wybarwień”.
Çelik et al. zauważają również, że ich dzianiny miały już dobrą odporność przed obróbką: “Próbki dzianin użyte w tym badaniu zostały wybrane losowo z produktów komercyjnych i w odniesieniu do wyników badań trwałości wybarwień próbek bez zmiękczacza nanosilikonowego wykazują znacząco dobre właściwości trwałości wybarwień.”
Tabela przedstawia oceny według Çelik et al. ΔE to różnica odcienia między tkaniną zmiękczoną a niezmiękczoną, z niezmiękczoną tkaniną jako punktem odniesienia. Wyższy stopień trwałości jest lepszy.
| Çelik et al. tkanina | ΔE, ze zmiękczaczem vs bez zmiękczacza | Tarcie na sucho, zafarbowanie (bez / z) | Tarcie na mokro, zafarbowanie (bez / z) | Pranie, zmiana koloru (bez / z) |
|---|---|---|---|---|
| Interlok bawełniany | 0.57 | 5 / 5 | 5 / 5 | 5 / 5 |
| Bawełna single jersey | 0.58 | 4 / 4.5 | 4.5 / 4.5 | 4 / 5 |
| Bawełniana dzianina dresowa trzynitkowa | 0.21 | 4.5 / 4 | 3 / 3.5 | 4 / 5 |
| Single jersey z wiskozy | 0.36 | 5 / 5 | 4.5 / 4 | 5 / 5 |
Jak rodzaj i ilość zmiękczacza zmieniły odcień żółtego dżerseju bawełnianego barwionego reaktywnie w badaniach Cimilli Duru et al?
W badaniach Cimilli Duru et al, więcej zmiękczacza dawało wyższą siłę barwną (K/S) z każdym rodzajem zmiękczacza. Autorzy piszą: “niezależnie od rodzaju zmiękczacza, zwiększenie stężenia zmiękczacza powodowało wyższą wartość K/S, prawdopodobnie ze względu na mniejsze odbicie światła.”
Cimilli Duru et al. udziano single jersey z przędzy siro, ring i open-end 100% przędz bawełnianych i wybarwiono za pomocą Reactive Yellow 145. Następnie zastosowali trzy zmiękczacze w stężeniu 1% I 3% zawartość części stałych: kationowa amina etoksylowana, niejonowa mieszanka emulsji polietylenowej, oraz aminofunkcyjna makroemulsja silikonowa.
Na tym żółtym dżerseju, zmiękczacz silikonowy generalnie dawał nieco wyższą wartość K/S niż pozostałe dwa. Zmiękczacz niejonowy przeważnie zapewniał wyższą jasność (L*) niż zmiękczacze kationowe i silikonowe. Większa ilość zmiękczacza miała tendencję do obniżania jasności dla wszystkich rodzajów zmiękczaczy i przędz.
Cimilli Duru et al. dają tę radę: “Należy przeprowadzić wstępne badania w celu ustalenia rodzaju i stężenia zmiękczacza, który należy zastosować, aby uzyskać wymaganą miękkość dzianiny końcowej, a następnie recepturę barwienia należy precyzyjnie dopasować do wymaganego odcienia po wykończeniu.”
Który zmiękczacz pozostawił największą zmianę koloru na bawełnianym dżerseju w badaniu Cimilli Duru et al. po ścieraniu Martindale?
Zmiękczacz silikonowy pozostawił największą zmianę barwy na żółtym dżerseju bawełnianym w badaniach Cimilli Duru et al po ścieraniu metodą Martindale'a. Autorzy wyciągają wniosek: “Dzianiny poddane obróbce zmiękczaczami silikonowymi miały wyższe wartości ΔL* i ΔK/S, szczególnie przy wyższych stężeniach.” ΔL* i ΔK/S to zmiana jasności i siły barwnej po tarciu.
Cimilli Duru et al. podają ostrożne uzasadnienie: “Przypuszcza się, że po testach ścierania, długie łańcuchy molekularne zmiękczaczy silikonowych pękają i powodują omszały wygląd powierzchni dzianiny, i ulega to wzmocnieniu przy wyższym stężeniu.”
Dżersej z przędzy open-end w badaniach Cimilli Duru et al wykazał przeciwną tendencję. Autorzy donoszą, że dzianiny wykonane z przędzy open-end “miały ograniczone wartości ΔK/S i niższe wartości ΔL* po obróbce zmiękczaczami, ze spadkiem z 1.2 do 0.8.” Autorzy sugerują, że zmiękczacz “mogło przyczynić się do odporności tych dzianin na ścieranie poprzez zmniejszenie tarcia.”
Źródła
- Çelik N., Değirmenci Z., Kaynak H.K. (2010). Wpływ zmiękczacza nanosilikonowego na odporność na ścieranie i pilling oraz trwałość wybarwień dzianin. Tekstil ve Konfeksiyon, 20(1), 41–47. https://dergipark.org.tr/tr/download/article-file/218144
- Cimilli Duru S., Açıkgöz Tufan H., Şahin U.K. (2020). Ocena różnic barwy materiałów bawełnianych wytworzonych z różnych przędz po ścieraniu. Tekstil ve Konfeksiyon, 30(2), 108–116. https://dergipark.org.tr/en/download/article-file/1170661
Opracowywanie kolekcji odzieży damskiej? Zobacz, jak pracujemy jako producent odzieży damskiej w Indiach.
Zobacz lookbooki B2B → rzut oka na nasze najnowsze kolekcje. Poproś o pełny asortyment: więcej wzorów na zamówienie.
